آقای شهردار! سلام- هرگز گمان نمی بردم که کار به جایی بکشد تا باز هم وادار شوم نامه ای دیگر برای جنابعالی بنویسم، در گذشته نه چندان دور در تا ریخ 30 مرداد ماه 86 در شماره 190 هفته نامه شمس نامه ای با عنوان :آقای شهردار چه خوابی برای این شهر دیده اید؟ برای شما نوشتم و مفصل هم با شما صحبت کردم اما انگار حضرتعالی پذیرای هیچ اندیشه ونظریه دیگری نیستید و در ادامه این مسیر مصمم هستید.آقای شهردار! در نامه قبل یاد آور شده بودم وبازهم تکرار می کنم؛ که در مقطع کنونی ؛۱- تداوم معضل ترافیک وباز نشد ن گره های کور ترافیکی ۲ ِ سرانه پایین فضای سبز با توجه به بالا بودن درصد آلودگی هوا ۳- فقر خدمات وکند بودن گردش کار در شهرداری وسازمانهای تابعه ۴- جمع آوری وبازیافت غیر مکانیزه پسماند های شهری ۵- پراکندگی و موازی کاری بین عناصر مختلف مدیریت شهری ۶-ساخت وسازهای غیر مجاز و حاشیه نشینی۷ -  تقلید ، وارونه گرایی و افول خلاقیت ۸- عدم مشارکت مردم در تصمیمات کلان شهری ۹-بحران کمبود فضا های عمومی و...همچنان از مشکلاتی است که شهر اراک با آن دست وپنجه نرم می کند. نمی خواهم بگویم شما برای حل این معضلات هیچ اقدامی انجام نداده اید ،اما قبول کنید که اقدامات شما هم  کافی و کار گر نبوده است .آقای شهردار! طي 30 سال گذشته سمبل‌های سوء مديريت شهری در جای جای اراک كاملا مشهود است.آیا اکنون وقت آن نرسیده است که با دور اندیشی وتصمیم سازی استوار این شهر را از این همه نابسامانی نجات دهیم؟ آیا فرصت آن نرسیده است که به فکر راهی کارشناسانه برای رفرمی حقیقی، صحیح و منطقی باشیم؟... 

اراک شهری است که سیما و منظر برنامه ریزی شده ای ندارد و تا امروز هیچ کس درصدد کنترل کیفی سیمای شهر نبوده و این شهر بیشتر در اثر مناسبات اقتصادی، و طرح جامع شکل گرفته است تا مناسبات فرهنگی و اجتماعی و هیچگونه نظام ارگانیکی نیز در آن دیده نمی شود. معماری امروز  نیز شخصیت جدیدی به جز نا همگونی و بی نظمی به شهراراک نداده است. نیاز به آرامش روان و سلامت جسم در زندگی پر تنش انسان شهری امروز، تغییر الگوهای زندگی و رفتاری مردم در ارتباط نا مناسب با محیط پيراموني واز بین رفتن حس تعلق خاطر به محیط زندگی و به تبع آن مشکلات هویتی و نيز فقدان عرصه ای کارآمد برای خلق خاطره و انبساط خاطر در زندگی شهری ضرورت پرداختن هر چه بیشتربه سیما و منظر شهری را ایجاب می کند. این روزها در شهر اراک شاهد تحولاتی در سیما ومنظر شهری هستیم  که در اولین نگاه گمان می رود که شهرداری اراک از خواب بیدار شده، اما با کمی  تامل درمی یابیم که این ذوق و هنر ی که  این روزها در برخی از دیوارهای اراک شاهد هستیم ثمره تلاش هنرمندانه دانشجویانی است که بدون هیچ چشمداشتی در تلاشند تا سیمای شهری این شهر را از وضع موجود به وضع مطلوب پیش ببرند...

 جناب آقاي شهردار، در مقطع كنوني وجود شكاف در برنامه ريزي، فعاليت ها و همچنين بروز ناهماهنگي درون مجموعه شهرداري در تدوين طراحي و اتخاذ سياستهاي هماهنگ ضربه وارد مي كند. آيا براي رفع اين مشكل راهي انديشيده ايد؟  شفافيت و پاسخگويي از عوامل اصلي و مهم مبارزه با رانت جويي، رانت خواري و فساد به شمار مي رود، براي پاسخگوتر شدن شهرداري و سازمانهاي تابعه چه برنامه اي داريد؟ آقاي شهردار، امروزه، روش مشاركت محور در برنامه ريزي شهري روشي بدون جايگزين تلقي مي شود تا چه اندازه به اين روش ايمان داريد و آيا به نظر مردم و كارشناسان اهميت خواهيد داد؟ پراكندگي، موازي كاري و فقدان روابط سالم بين عناصر مختلف مديريت شهري و نهادهاي ذيربط را مي توان جزو خصلت هاي اساسي مديريت شهري در ايران دانست. براي عبور از اين چالش و رسيدن به مديريت واحد شهري چه برنامه اي داريد؟ جناب آقاي شهردار، چه برنامه اي براي كند بودن گردش امور و طولاني شدن تصميم گيري و تغيير نگاه بوروكراتيك آن هم در چارچوب ساختار بيماري اداري شهرداري داريد؟جناب آقاي شهردار، چه برنامه اي براي گره هاي كور ترافيكي و مسيرهاي دسترسي غلط و ناپدار اين شهر داريد؟ آيا نگاه شما به شهر يكسان است يا اينكه به مراكز اصلي شهر همچون گذشته اهميت ويژه اي مي دهيد و حاشيه نشينان شهر باز هم به فراموشي سپرده خواهند شد؟...

 از ديدگاه استراتژيك، «برنامه ریزی شهري» در اصل به نوعي تصميم گفته مي شود كه با هدف مشخصي به سمت توسعه و عمران شهري گام برمي دارد و منظور از «برنامه ريزي» انتخاب يك استراتژيك محكم و فعال است ، در جهت نيل به اهداف عاليه يك شهر پويا.در اصل «برنامه ريزي شهري» فرايندي است تفكري كه عمده ترين هدف آن تغيير وضعيت نامطلوب شهري و بهبود آن است، اما آنچه در حال حاضر و گذشته در شهر اراك شاهد آن بوده ايم يك بلاتكليفي پيچيده در برنامه ريزي شهري مي باشد. در كتاب انتخاب استراتژيك در برنامه ريزي شهري نوشته دكتر علي اصغر ملك افضلي اينگونه مي خوانيم: «برنامه شهري شهرهای هاي اراك و رشت روش مشخصي را براي پيشنهاد پروژه هاي خود ارائه ننموده اند» و نيز آمده است: «در شهرهاي اراك و زاهدان الگوي پيشنهادي ساخت و ساز مسكن با آنچه به وقوع پيوسته مغايرت دارد...» همچنين آمده است: «... در شهر اراك پيشنهادات مربوط به تراكم هاي ساختماني و جمعيتي در برنامه هاي توسعه و عمران آن به شدت با يكديگر مغاير مي باشد».  به راستي مطالب فوق بسيار نگران كننده است و هر شهروند اراكي را به تفكر وامي دارد،

هرگز نمي توان انتظار داشت مردم به فرهنگي احترام بگذارند كه آن را با خود بيگانه مي دانند و تا زماني كه فرهنگ خود را خوب نشناسيم و چيزي براي عرصه نداشته باشيم بايد همواره به تقليد كوركورانه و غيرفسلفي از فرهنگ هاي مختلف روي بياوريم اگر در كشور ما فضاي بيروني و چيدمان دروني شهرها مطابق با ويژگي هاي فرهنگي هر منطقه ايجاد گردد و نمايان گر فرهنگ بومي آن ديار باشد صددرصد مي تواند اميد، شادابي و نشاط را به شهرمان ببخشد.به همين دلايل است كه طراحي شهري از آن دسته تخصص هايي است كه به آن در كشورهاي مختلف بهاي بسيار داده مي شود. همچنين بايد در نظر داشت كه هدف نهايي طراحي شهري تنها حل مسائل ترافيكي نيست بلكه منظور توجه به پيامدهاي روحي و رواني است كه راه حل هايي عملكردي نيز به همراه مي آورد و بدين علت است كه طراح شهري به دليل توجه به نيازهاي شهروندان به انساني چالشگر و درعين حال پاسخگو به ارزشهاي مخاطبان تبديل مي شود. متاسفانه در شهر اراك، برخورد غير معقول و غير حرفه اي با كارشناسان امر طراحي شهري و تقليد كوركورانه از طرحهاي مورد استفاده در شهرهاي گوناگون بدون در نظر گرفن عواقب هولناك آن، وضعيت را بدين جا كشانده ...

  در روز نيمه شعبان با حضور دكتر محسن رضايي، دكتر حسن مرادي، اعضاء شوراي شهر، شهردار و جمعي ديگر از مسؤولين شهر پل روگذر و بحث برانگيز خيابان محسني افتتاح شد. البته حضور چهره هاي سياسي براي افتتاح يك پروژه شهري خود جاي سوال دارد كه لازم است در مقالات ديگر و با ظرافت بيشتري به آن پرداخته شود اما نكته اي كه نگارنده قصد دارد در اين مقاله به آن بپردازد به نوعي تكرار مكرر است. اين پل كه از نظر ارتفاع، شيب، طول و رعايت حريم و زيبابي شناختي شهري بسيار نامعقول و ناهمگون مي باشد از همان ابتداي امر تنها مورد علاقه ي عده اي واقع شد كه نه تنها كارشناس نبودند بلكه مهتر از اين هيچ كدام متاسفانه بومي هم نبودند و اكثر آنها نيز هم اينك از اين استان عزيمت كرده و ديگر اينجا نيستند تا به تماشاي ما حصل طرح خود بنشينند. به هر صورت بسياري از مسئولين غير بومي و عمداتا غير كارشناس در امور شهري پا در يك كفش كرده و شركت ماشين سازي را مجبور كردند تا به جاي پرداخت عوارض پلي بسازد. پلي در مركزي ترين نقطه شهر تا نكند كسي زحمات شبانه روزي مسئولين را نبيند...

  هرگونه تحول در شهرهاي كوچك و بزرگ نياز به بررسي و برنامه ريزي جامع و استراتژيك دارد درمرحله نخست بايد تمام مباني علمي، فلسفي، معماري و شهرسازي اين برنامه ريزي مشخص و با مطالعه دقيق به سمت تحول و ايجاد دگرگوني گام برداشته شود. با نگرشي بسيار ساده به طرح هاي مختلفي كه در ظرف چند سال اخير در شهر اراك به اجراء در آمده مي توان پي برد كه مديريت شهري اين شهر از استراتژي مشخص و حساب شده اي پيروي نمي كند و همين نبود استراتژي مشخص سبب گرديده است كه عموم طرحي به صورت آزمون، خطا و بدون پشتوانه علمي و كارشناسي به اجرا درآيد و هر روز چهره شهر را كسل كننده تر از گذشته كند. اگر طرح هاي مهم و اساسي انجام شده در سالهاي اخير را موشكافانه نگاه كنيم شاهد تضاد آشكار بين گفته هاي كارشناسان و مديران شهري بوده ايم كه خروجي آن اغلب به نفع كارشناسان و منتقدان بوده است...

در شهرهای مدرن و نیمه مدرن، عموماً فضاهای نامطلوب و غیر متعارف شهری تخریب و به جای آن فضاهای مطلوب و تاثیرگذار شهری احداث می شود. در این شهر نیز همین اقدام صورت می پذیرد اما معکوس، یعنی شهر ایستا و منظم شهر اراک با گذشت زمان جای خود را به شهری نامنظم و پیچیده داده و با این نسخی که مدیران شهری در حال پیچیدن آن هستند، هیچ امیدی به تحول در این شهر نیست. بر کسی پوشیده نیست که مهمترین علت ترافیک سرسام آور مرکز شهر اراک، وجود ساختمان های اداری، مرکز خرید و بانکهای مختلف است و ساخت یک مجموعه دولتی پر رفت و آمد دیگر در مرکز شهر ضربات جبران ناپذیر دیگری بر پیکره شهر خواهد زد. دلیل تاکید شورا بر ساخت این ساختمان و این همه نامهربانی را نمی دانم ولی اگر مقصود خدمت به مردم است، همیشه و همه جا می توان  به مردم خدمت کرد، چه در مرکز شهر و چه در اطراف شهر، اصل خدمت است، آیا اینطور نیست؟...

شهرهای مختلف عموما در گذر زمان با جایگزینی معماری مطلوب به جای معماری نا مطلوب  و حفظ بناهای با ارزش بهبود یافته وبه سوی توسعه شهری گام برمی دارند اما اشکالات عمده طراحی شهری ازآنجا آغاز می گردد که شهرها اجازه دهندفرمهای معمولی وغیر همگون جایگزین بنا های قدیمی وبا ارزش شوند  و به راستی حفظ بناهای تاریخی  بسیار فراتر از احساس دلتنگی برای گذشته می باشد و اینگونه بناها به غنای شهری می افزایند . اما در شهر اراک موضوع متفاوت است چرا که با بنا های تاریخی مانند بقایای پس مانده شهری برخورد می شود و به جای اینکه یاد آور گذشته افتخار آمیز باشند به بقا یای اسف بار ومزاحم تبدیل شده اند.  موضوعی که در این مقال به آن خواهیم پرداخت ، پل بحث انگیز خیابان محسنی است . ازهمان زمانی که اندیشه ساخت این پل به ذهن آقایان خطور کرد با چند نامه و نشست دوستانه با برخی از مسئولین ذیربط ، سعی کردیم مانع از اجرای این طرح مضحک وغیراصولی در اراک  شویم ومتا سفانه...

درحال حاضر دویست سال از بنیان شهر اراک می گذرد وبه راستی با این شهر چه کرده ایم  شهری که روزی ایستا ترین ومنظم ترین شهر ایران بوده است . حال چرا از آن بعنوان شهری معکوس یاد می شود.چرا در شهری که روزی زبانزد اهل فن بوده است در حال حاضر حتی یک میدان با تعریف حرفه ای و یا یک ورودی همگون وجود ندارد.نگارنده در این متن قصد تراشیدن مقصر را به هیچ وجه نداشته وندارد اما بی تردید اکثر تصمیمات شهری با عدم آگاهی کافی یا بدون توجه به پیا مد های شهری آن اتخاذ می گردد.آن هم امروزه که معماری به شیوه های گوناگونی مطرح می شود. وبدون شک این  سهل انگاری ها در مورد مسائل شهری خطرات جبران ناپذیری را به دنبال خواهد داشت ودلیل عمده ای که اراک از سیمای مطلوبی برخوردار نیست  همین امر است.اما حفظ الگوهای منسجم ، همگون و مطلوب توسعه از دیگر مشکلات بزرگ ودر عین حال حل شدنی شهر اراک است ..

سخنی با سرپرست شهرداری اراک

 این شهر از لحاظ ناهمگونی و عدم درک صحیح معماری و شهرسازی نوین در ایران بی نظیر است نام این شهر در مجلات امریکا و کلاسهای درس شهرسازی ایتالیا به عنوان شهری معکوس شهرت قابل توجهی یافته است شهری که وقتی معمار علی اکبر اصفهانی آن را بنا نهاد منظم ترین-ایستاترین و مهندسی سازترین شهر دوره خود بود. حال چرا اینگونه آسمان شهرسازی آن تیره وغم انگیز شده است ، همه می دانند عدم درک صحیح شهرسازی روز دنیا و روی آوردن به روشهای منسوخ شده و برخورد غیر منطقی-غیر کارشناسانه و گاها غیر متعهدانه و ...  همه و همه دست به دست هم دادند تا اراک این شد. آقای شهردارچشمان بیداری مجموعه شما را زیر نظر دارند چشمانی که هیچ مسئولیتی در جامعه ندارد. آزادانه می نگرند و مغرضانه نمی بینند و به راحتی از هر اشتباهی نمی گذرند و در هیمن ابتدا تنها به عنوان یک شهروند دوستانه پیشنهاد می کنم بیایید با هم مهربان باشیم بیایید دست کارشناسان امر را به گرمی بفشاریم. این شهر نیاز به همدلی دارد. نیاز به تـأمل و همفکری دارد که در غیر این صورت همان روستایی بزرگ خواهد ماند .    مسعود احمدی   سیاست روز  سه شنبه ۶/۸/۱۳۸۲

زمانی که مطلع شدم که قرار است شهرداری اراک دست به یک اقدام شگفت انگیز زده وبا یک پل سواره رو خیابان محسنی را به خیابان معلم متصل کندبر آن شدم تا با یک بررسی کارشنا سانه و منطقی به نقد سازنده  در مورد این پل بپردازم .قبل از هر چیز اول باید بدانیم پل چیست ؟ وچه تعریفی از یک پل می توان ارائه داد .دریک تعریف ساده پل عنصر اتصال دهنده دو مکان است که به دو دلیل طبیعی وغیر طبیعی از لحاظ دسترسی مربوط به یکدیگر نیستند و ساخت یک پل زمانی صورت می گیرد که نیاز ارتباط  دو مکان متقا طع احساس گردد.این ابتدایی ترین تعریفی است که هر فرد ، چه متخصص و چه غیر متخصص از پل می تواند داشته با شد  بنا براین  باید نیاز اتصال دو مکان متقاطع با توجه به شرایط اجتماعی ، جغرافیایی، جانمایی و تمامی عناصر سازنده دو مکان احساس گردد تا تصمیم ساخت یک پل مسجل گردد یعنی اگر بخواهیم یک پل با تعریف بسیار ساده بالا را بسازیم  ...

 دیگر مردم فهیم شهر اراک ،به خصوص دانشجویان این شهر بعنوان نسلی آرمانگرا حاضر به تحمل ابرهای تیره ای که بیش از چهار سال آسمان شهر سازی و معماری این شهر را احاطه کرده است ، نیستند پیش از این بارها تلاش کردیم تا با نقدهایی سازنده واصولی مسیر غلط شهر سازی و تفکر حاکم در شهرداری اراک راتغییر دهیم اما با بی توجهی به نظرات و انتقادات مطروحه ، جناب آقای شهردار وکارشنا سانشان پای در یک کفش کرده و دانسته یا ندانسته همت خود را در تخریب بافت اصیل شهر اراک گماشته اند  به همین منظور تنها راه رهایی ازاین وضعیت نا بسامان را در استعفاء جنابعالی ویا تغییر نگرش و شیوه مدیریت آن نهاد می بینیم به همین سبب وبرای شفاف سازی بیشتر در جامعه، شما را به منا ظره دعوت می کنیم و حاضریم کارنامه شما را در معرض وجدان بیدار مردم فهیم اراک بگذاریم...